چرا نام امام زمان (عج) در قرآن نیامده است تا هیچ ابهامی در وجودش باقی نماند؟ | مهدویت – قسمت دوازدهم

در این قسمت از مهدویت، سؤالی پیرامون امام زمان (عج) آمده است و پاسخ این سؤال را تقدیم مخاطبین سایت بهاردل می نماییم. این مطلب مناسب مقطع دبیرستان می باشد.

مهدویت بستری برای معرفت بیشتر امام زمان (عج)

سؤال: چرا نام امام زمان (عج) در قرآن نیامده است تا هیچ ابهامی در وجودش باقی نماند؟

پاسخ:
قرآن کریم برای معرفی شخصیت های الهی از سه راه وارد می شود، و در هر موردی طبق مصالحی از شیوه خاصی پیروی می کند.

گاهی معرفی با اسم، گاهی معرفی با عدد، و گاهی نیز معرفی با صفت.

اگر نام حضرت مهدی (علیه السلام) در قرآن نیست، ولی صفات و خصوصیات حکومت او در قرآن وارد شده است.

اصولاً قرآن در معرفی افراد، مصالح عالی را در نظر می گیرد. گاهی مصالح ایجاب می کند تنها به فات افراد بپردازد، چنان که درباره ی حضرت مهدی (علیه السلام) جریان از این قرار است:

اولاً

تشکیل چنین حکومتی، در مواردی صریحاً و در موارد دیگر به طور اشاره در قرآن وارد شده است. آیاتی که در سوره «توبه» و «صف» از انتشار و گسترش اسلام در سطح جهانی نوید می دهد،

مانند: «لیظهره علی الدین کلّه» یعنی تا از آن را بر همه ادیان پیروز سازد، اشاره به تشکیل این حکومت است.

زیرا مفسران گویند: مضمون این آیه را که پیشگویی از گسترش فراگیر و همه جانبه اسلام در سطح جهان است، هنوز تحقق نپذیرفته است.

از این گذشته، در آیه ی ۱۰۶ سوره انبیاء می فرماید: «ما پس از ذکر، در زبور نوشتیم که بندگان شایسته من، وارث زمین خواهند بود»

آیه شریفه نوید می دهد که صالحان، وارثان زمین خواهند بود و حکومت جهان را به دست خواهند گرفت. و به اتفاق تاریخ بشر، هنوز این وعده ی الهی تحقق نپذیرفته است.

السلام علیک صاحب الزمان المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) سایت بهاردل-مهدویت

ثانیاً

اگر نام اصلی امام زمان (علیه السلام) را نبرده، به خاطر مصلحتی است که برای اهل فضل و درک مخفی نمی باشد، زیرا به همان علّت که نام امام علی (علیه السلام) را نبرده، نام آن حضرت را نیز ذکر نموده است.

اگر نام این پیشوایان گرامی را می برد، کینه های دیرینه ی «بدر و اُحُد و حنین» بار دیگر زنده می شد، و لذا مطلب را به صورت کلی مطرح کرده و فرموده است: «بندگان شیسته من، وارث زمین خواهند بود»

نام بردن از گذشتگان، مانند لقمان و ذی القرنین، قابل قیاس با افراد آینده نیست، درباره گذشتگان، حسدها و کینه ها تجریک نمی گردد، و افراد سودجو و شهرت طلب نمی توانند از آن سوء استفاده کنند، ولی بردن نام آیندگان این محظور را دارد.

در ادامه

آیا شما فکر می کنید که تنها ذکر نام، دردی را دوا می کند؟

آیا فکر می کنید که اگر نام امام زمان (علیه السلام) در قرآن برده می شد، امکان نداشت که در طول تاریخ، شیّادان و افراد شهرت طلب آنان سوء استفاده نکنند،

یا افرادی روی غرض های خاص، وجود او را برده می شد، باز در طول تاریخ، شیّادان و مدّعیان دروغین مهدویت پیدا می شدند و نام خود را امام زمان و مهدی موعود می گذاشتندتا از آب گل آلود ماهی بگیرند و از نام او و انتظار مردم استفاده ی نادرست کنند.

مگر خدا نام پیامبر (صلی الله علیه و آله) را در انجیل نبرده است؟ ولی گروه های مغرض، از آن بهره برداری ناجوانمردانه کردند.

بنابراین، مسأله مهم، بیان خصوصیات دیگر آن حضرت است که افراد دل آگاه، با شناخت آنها، مهدی واقعی را از مدعیان قلّابی مهدویت باز شناسند.

«برای مشاهده تولیدات تصویری قرآنی در سایت آپارات اینجا کلیک کنید.»

admin

دیدگاه کاربران ...

تعداد دیدگاه : 0

    لطفا قبل از ارسال سئوال یا دیدگاه سئوالات متداول را بخونید.
    جهت رفع سوالات و مشکلات خود از سیستم پشتیبانی سایت استفاده نمایید .
    دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.

    دیدگاه خود را بیان کنید

جدیدترین محصولات