نواب اربعه (چهارگانه) و وظائف آنان | مهدویت-قسمت هفدهم

نواب اربعه (چهارگانه) کسانی بودند که در غیبت صغری از امام زمان علیه السلام دارای وکالت خاصه بودند. آنان به ترتیب و بنا به تسلسل تاریخی عبارت بودند از:عثمان بن سعید العمری،محمد بن عثمان العمری، حسین بن روح نوبختی،علی بن محمد سمری.

با پایان زندگی نواب اربعه، دوران غیبت صغری به سال ۳۲۹ هجری به پایان رسید سپس دوران غیبت کبری آغاز گردید.

آنان به ماموریت خود در رهبری پایگاه های امام علیه السلام از لحاظ فکری و رفتار، طبق تعلیمات امام علیه السلام و رابط بودن بین او در رساندن تبلیغات و دستورالعمل ها و صادر کردن توقیعات و حل مشکلات و از میان بردن دشواری هایی که با آن روبرو می شدند، آشنا بودند.

عمده ترین وظایف آنان عبارت بود از:

الف) برقراری ارتباط سری

تحرکات و فعالیت های آنان، بدون اینکه توجه ماموران را به خود جلب کنند، و برای اینکه بزرگترین فرصت و گسترده ترین زمینه مساعد را برای فعالیت تحت رهبری امام علیه السلام فراهم آورند، بی آنکه دچار گرفتاری تعقیب و مجازات شوند -به طوری که عبرت دگران گردند- بسیار سری بود.

شاید انگیزه هایی که نایبان را واداشت تا این روش را برگزینند موجبات زیر بود:

۱- بیم حکومت از علویان و کوشش در تعقیب و آزار تعدادی بسیار از رهبران و سران آنان.

همان مقدار از علویان که به دست ماموران به قتل رسیدند و ابوالفرج در کتاب مقاتل الطالبین نام آنان را به ثبت رسانیده است برای آگاهی ما از این معنی کافی است.

شیخ طوسی در کتاب غیبت می نویسد: «از شمشیر معتضد خون می چکید.

و آن مدت: «از ستم و جور و خونریزی پر بود»

۲- جو نگرانی و تشویش که پایگاه های مردمی امام به خصوص چهار نایب او، در آن به سر می بردند تا آنجا که عثمان بن سعید، نخستین نایب امام علیه السلام پول ها را در مشک های روغن منتقل می کرد،

زیرا فشار و تعقیب ماوران را احساس می نمود و اگر دولت از کار او آگاه می شد یا مدرکی علیه او بدست می آورد، مجازاتی سخت در کمین اش بود.

۳- تعقیب جدی و دائمی امام مهدی (علیه السلام) چنین سخت و خصمانه بود، می توان دانست که موضع او در برابر پایگاه ها و دوستان و مردم چگونه بود؟

ب) دریافت اموال

نواب امام علیه السلام برای گرفتن و پخش اموالی که دوستان از اطراف شهرهای اسلام به سوی امام علیه السلام حمل می کردند، حلقه ارتباطی بودند، که آنها را دریافت می کردند و توزیع می نمودند.

هیئت های نمایندگی نزد نایب می آمدند و وجوه و سؤالات را با خود می آوردند. نایب اموال را دریافت می کرد و پاسخ سؤالها را می داد و مشکلات را حل می نمود.

ظاهر بعضی از روایات چنین است: «در سال های نخستین غیبت صغری، پول ها به سامره حمل می شد.

شخصی که آنها را می گرفت و به امام مهدی (علیه السلام) تسلیم می کرد آنجا بود و این کار با راهنمائی شخص سفیر صورت می گرفت.

آن سان که ابوجعفر العمری با دینور کرد. سپس آن برنامه قطع شد و نایب شخصا، برنامه گرفتن مال و دادن آن را، ادامه می داد.

دریافت پول و اعطای آن به صورت سری و دور از چشم و نظارت دولت انجام می یافت و بسیار کم اتفاق می افتاد که موضوع علنی شود.

توزیع پول غالبا و عموما با روش بازرگانی بود. یعنی به صورت قرض، به افراد داده می شد بی آنکه این روش، شک ماموران را بر انگیزد.

سخن چینان و جاسوسان، غالبا با روشی بی اندازه جالب روبرو می شدند.

و در ادامه….

از این قبیل بود نحوه وصول اخبار به عبدالله بن سلیمان وزیر، درباره وکلای مهدی (علیه السلام) که در بغداد و دیگر مناطق حضور داشتند و شایع بود که برای امام علیه السلام کار می کنند.

کسانی نزد وزیر مزبور آمدند و با گفتند که نزد هر یک از این نواب، کسی فرستد و آن اشخاص بگویند که پولی دارند و می خواهند نزد امام بفرستند.

هر کس از آنان پولی دریافت کرد، حجت علیه او اقامه می شود و به جرم مشهود دستگیر می گردد.

وزیر برای کشف و شناسایی نواب امام علیه السلام به این نصیحت عمل کرد، اما دستور ها و راهنمائی های امام علیه السلام زودتر به وکیلان رسیده بود.

لذا آنان نیابت امام را انکار کردند و خود را در برابر مزدوران دولت به نادانی زدند و تجاهل کردند.

ازین رو توطئه وزیر با شکست روبرو گردید و نواب از شر ماموران نجات یافتند.

ج) حل مشکلات علمی

دیگر از فعالیت هایی که نواب برعهده داشتند، حل مشکلات علمی و شرکت در بحث ها و مناظرات عقیدتی بود که برای راهنمائی پایگاه های مردمی یا برای اعتراض به شبهه ها و دفاع از اسلام به عمل می آمد.

د) مبارزه با مدعیان دروغین

مبارزه با غلات و مدعیان دروغین بابیت و نیابت و والت و افشای ادعاهای باطل آنان از دیگر وظایف نواب اربعه بود.

زیرا در عصر غیبت صغری، گروهی از افراد منحرف و جاه طلب با طرح مطالب بی اساس مقاماتی معنوی را برای خود ادعا می کردند و به نام امام علیه السلام از مردم وجوهات شرعیه می گرفتند

و برخی به دروغ مدعی سفارت، نیابت و وکالت خاص از سوی امام زمان (علیه السلام) را داشتند.

به این جهت نواب اربعه نیز با رهنمودهای امام با آنان مقابله کرده و آنان را طرد ولعن می کردند.

آیا قسمت شانزدهم مهدویت را مطالعه کرده اید؟؟؟!!!

برای مطالعه بخش های مختلف مسئله مهدویت اینجا کلیک کنید.

admin

دیدگاه کاربران ...

تعداد دیدگاه : 0

    لطفا قبل از ارسال سئوال یا دیدگاه سئوالات متداول را بخونید.
    جهت رفع سوالات و مشکلات خود از سیستم پشتیبانی سایت استفاده نمایید .
    دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.

    دیدگاه خود را بیان کنید

جدیدترین محصولات