قرآن در اسلام از دیدگاه تشیع

قرآن در اسلام تالیف عارف و فیلسوف و مفسر کبیر قرآن علامه سید محمد حسین طباطبایی(قدس سره) پیرامون ارزش قرآن از دیدگاه اسلام به رشته تحریر در آمده است.

معرفی کتاب

مولف که خود از استوانه های علم و تقوی و مفسر بزرگ قرآن به حساب می آید در این کتاب سعی نموده قرآن را از دیدگاه اسلام مورد بحث و گفتگو قرار دهد گرچه مطالب به صورت مختصر بیان شده است اما دارای مضامین بسیار عالی و بزرگی است.

ایشان در این کتاب پیرامون ارزش قرآن در میان مسلمان ها سپس تعلیم قرآن و به دنبال آن از مساله وحی سخن می گوید.

در بخش دیگری از آن از رابطه قرآن مجید با علوم و در پایان مساله ترتیب نزول را مطرح نموده است.

در ادامه بخشی کوتاه از این کتاب را با هم می خوانیم …

نویسنده علامه سید محمدحسین طباطبایی

وجود ظاهر و باطن در قرآن مجید

خدای متعال در کلام خود می فرماید:

(( وَاعبُدُوا اللهَ وَ لَا تُشرِکُوا بِهِ شَیئَاً … ))

« خدا را بپرستید و هیچ چیزی را – در عبادت – شریک او قرار مدهید »

ظاهرا این کلام ، نهی از پرستش معمولی بتهاست ، چنان که می فرماید:

(( … فَاجتَنِبُوا الرِّجسَ مِنَ الاَوثَنِ … ))

«دوری گزینید از پلیدی ها که بت ها باشند»

ولی با دتامل و تحللیل معلوم می شود که پرستش بت ها برای این ممنون است که خضوع و فروتنی در براب غیر خداست و بت بودن معبود نیز خصوصیتی نداردچنانکه خدای متعال اطاعت شیطان را عبادت او شمرده میفرماید:

(( اَلَم اَعهَد اِلیکُم یَا بَنِی اَدَمَ اَن لَّا تَعبُدُوا اَلشَّیطَنَ … ))

«آیا فرمان ندادم به شما ای بنی آدم که شیطان را می پرستید»

و با تحلیلی دیگر معلوم می شود که در اطاعت و گردنگذاری انسان میان خود و غیره فرقی نیست و چنان که از غیر نباید اطاعت کرد از خواستهای نفس در برابر خدای متعال نیز نباید اطاعت و پیروی نمود . چنان که خدای متعال به این معنا اشاره می کند:

(( اَفَرَءَیتَ مَنِ اِتَّخَذَ اِلَهَهُ هَوَاهُ … ))

«آیا دیدی کسی را که هوای نفس خود را خدای خود قرار داده است»

و با تحلیل دقیق تری معلوم می شود که اصلا به غیر خدای متعال نباید التفات داشت و از وی غفلت نمود، زیرا توجه به غیر خدا همان استقلال دادن به او و خضوع و کوچکی نشان دادن در برابر اوست و این ایمان روح عبادت و پرستش است.

خدای متعال می فرماید:

(( وَ لَقَد ذَرَانَا لِجَهَنَّمَ کَثِیرًا مِنَ الجِنِّ وَ الاِنسِ … ))

تا آن جا که می فرماید:

(( … اولَئُکَ هُمُ الَغفِلُون ))

«سوگند می خورم که ما بسیاری از جن و انس را برای جهنم آفریدیم آنان همان غفلت کنندگان – از خدا – هستند»

چنان که ملاحظه می شود از آیه کریمه:

(( … وَ لا تُشرِکُوا بِهِ شَیئًا … ))

آنچه ابتدائا فهمیده می شود این است که «نباید بت ها را پرستش نمود».

و با نظری وسیع تر اینکه «انسان از دیگران به غیر خدا پرستش نکند»

و با نظری وسیع تر از آن اینکه «انسان حتی از دلخواه خود نباید پیروی کند»

و با نظر وسیع تر از آن اینکه «نباید از خدا غفلت کرد و به غیر او التفات داشت»

همین ترتیب، یعنی ظهور یک معنای ساده ابتدایی از آیه و ظهور معنای وسیع تری به دنبال آن و همچنین ظهور و پیدایش معنایی در زیر معنایی ، در سراسر قرآن مجید جاری است و با تدبر در این معانی ، در سراسر قرآن مجیید جاری است و با تدبر در این معانی ، معنای حدیث معروف – که پیغمبر ماثور و در کتب حدیث و تفسیر نقل شده است روشن می شود:

(( انَّ لِلقُرآنِ ظَهراً وَ بَطناً وَ لِبَطنِهِ بَطناً الی سَبعَهٍ اَبطُنٍ ))

بنابر آنچه گذشت ، قرآن موجید ظاهر دارد و باطن(یا ظهر و بطن)

که هر دو از کلام اراده شده اند ، جز اینکه این دو معنا در طول هم مرادند نه در عرض همدیگر ، نه اراده ظاهر لفظ ، اراده باطن را نفی می کند و نه اراده باطت ، مزاحم اراده ظاهر می باشد.

admin

دیدگاه کاربران ...

تعداد دیدگاه : 0

    لطفا قبل از ارسال سئوال یا دیدگاه سئوالات متداول را بخونید.
    جهت رفع سوالات و مشکلات خود از سیستم پشتیبانی سایت استفاده نمایید .
    دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.

    دیدگاه خود را بیان کنید

جدیدترین محصولات